logo
BABETTE

Stamboom

Onze Babette, geboren op 5-12-2004, was de derde uit het nest van BonBon en Brandon. Bij de geboorte al was ze het kleinst, en dat is tot op de dag van vandaag zo gebleven. Ze is heel frle, net een kleine spiering, maar wel op en top een Shiba. Ze staat ingeschreven als een sesam teefje, maar naar mate ze ouder wordt, wordt het duidelijk dat ze eigenlijk gewoon rood is. Ze is zeer aanhankelijk, zeker naar mij toe, maar heeft zo ook haar momenten van aziatische ondoorgrondelijkheid. Het liefst zit ze op de bovenste tree van ons trapje in de keuken, zodat ze alles goed kan overzien, als een klein prinsesje. Vanaf die positie springt ze ook vaak op mijn schoot, waar ze zich dan behaaglijk nestelt. Ze laat zich dan aanhalen totdat ze in slaap valt, als een baby. Babette is naar vreemden toe wat terughoudend, maar als ze zich eenmaal op haar gemak voelt, is niets haar teveel. Ze kan enorm hoog springen met die lange benen van haar, en doet daarbij niet onder voor haar jongste broertje, Buddha.

mooi

Voor de rest kan ze enorm hard rennen, dat heeft ze onlangs maar weer eens gedemonstreerd! Marco was op zakenreis naar Finland, hetgeen inhield dat ik elke dag tussen de middag naar huis moest om de honden uit te laten. We laten ze zelden of nooit een hele dag binnen. Aangezien het mij niet lukt 7 honden tegelijk uit te laten, doe ik dat met maximaal 4 honden per keer. En dit keer was de combinatie Bruce (onze Dober), Brandon, Barbie (onze nieuwste aanwinst uit Engeland) en Babette. Het is altijd een heel gedoe met die riemen en zo, en aangezien Barbie ls ze moet ook daadwerkelijk vrijwel meteen moet, liep ik wat gehaast de deur uit. Net buiten, voordat we de straat zouden oversteken, merkte ik dat de riem van Babette niet om haar hals zat, maar ook rond n poot, als een sjerp. Ik haalde de honden naar me toe om dit te corrigeren, maar Babette is zo vlug als water en dook onder die riem vandaan! Ze stak gelijk de weg over, gelukkig was het rustig in de straat op dat moment! Ze spurtte richting het bos en de velden, en ik hield mijn hart vast......die zien we nooit meer terug...........Aangezien ik de achtervolging niet kon inzetten met nog drie andere honden aan de riem, heb ik ze maar eerst weer naar binnen geloodst. Met een riem in mijn hand ging ik weer naar buiten, daar stopte juist een auto voor de deur. Ik dacht nog:"Get, nee he, niet nu iemand die de weg wil weten!", maar de dame in kwestie wenkte mij nadrukkelijk en riep:"Je hond is weggelopen he, ik zag het gebeuren! Kom stap snel in, dan gaan we haar achterna!" Dat liet ik me geen twee keer zeggen, en zonder tegen te sputteren stapte ik bij de onbekende dame in de auto. We reden in de richting die Babette had genomen, en we hadden haar niet bepaald snel in het zicht! Gelukkig, vlak voordat de velden begonnen, zag ik haar in volle vaart op het fietspad rennen (ze leek het hartstikke naar haar zin te hebben!). De dame naast mij stelde voor nog iets door te rijden, zodat Babette mij tegemoet zou komen. Ik vond alles best, ik was al blij dat ik haar weer in het vizier had. De dame stopte, ik sprong uit de auto, en ja hoor, Babette kwam zo in mijn armen gelopen, helemaal buiten adem! Ik heb haar helemaal plat geknuffeld, zo blij was ik dat ik haar weer terug had. Van de weeromstuit ben ik helemaal vergeten naar de dame te zwaaien, die mij zo belangeloos te hulp was gekomen.......Hopelijk kom ik haar nog een keer tegen, zodat ik haar op gepaste wijze kan bedanken.

betje

Inmiddels heeft Babette alle testen ondergaan: ze heeft HD-A, is vrij van PRA en heeft patella graad 1.

Babette is op 10 februari 2013 verhuisd naar de familie de Groot in Wijchen waar ze het helemaal naar haar zin heeft samen met de twee Finse Spitzen.